Tijd voor actie!
Transouders.nl is een initiatief van 160+ ouders (juli 2024) die niet gehoord werden in de genderklinieken toen zij hun zorgen uitten.
Lyo Kessler: aangrijpende getuigenis van een jonge vrouw die spijt heeft van haar transitie
Lyo Kessler groeide op in het Zwitserse kanton Wallis en begon als jonge vrouw aan een medische transitie. Tien jaar later spreekt ze openlijk over haar spijt. De Zwitserse vereniging AMQG publiceerde haar getuigenis als video met een korte toelichting. Hieronder staat wat AMQG schrijft en wat Kessler in de video zelf vertelt.
Wat AMQG over haar schrijft
"Lyo Kessler a grandi en Valais en Suisse et à l’âge de 22 ans, sous l’influence d’associations transaffirmatives et de médecins, elle a été prise dans l’engrenage de la transition de genre. 10 ans après, elle se rend compte qu’elle sera toujours une femme et qu’elle doit vivre avec un corps mutilé par les opérations et déséquilibré par la prise d’hormones masculines."
Vertaald: Lyo Kessler groeide op in Wallis in Zwitserland en raakte op haar 22e, onder invloed van transaffirmatieve verenigingen en artsen, verstrikt in het raderwerk van de gendertransitie. Tien jaar later beseft ze dat ze altijd een vrouw zal zijn en dat ze moet leven met een lichaam dat door de operaties is verminkt en door het gebruik van mannelijke hormonen uit balans is gebracht. Dat is de volledige tekst van AMQG bij de video. Geen eufemismen, geen "transitiezorg met onverwachte uitkomst". AMQG noemt de leeftijd van 22 jaar; in de video zegt Kessler zelf dat ze op haar 24e aan de transitie begon.
Het verloop van haar transitie
- Geboren in 1989 in Wallis; ze wees als kind meisjeskleding en haar voornaam af en ervoer de lichamelijke veranderingen in de puberteit als geweld
- Rond haar achtste werd ze geconfronteerd met pornografie en in dezelfde periode door mannen misbruikt
- Ze raadpleegde psychologen over haar twijfels, maar hun reacties stelden haar teleur en ze ging niet terug
- Via internet vond ze een transvereniging in Lausanne; de psychiater die haar werd aangeraden stelde vast dat ze trans was
- Op haar 25e werden haar borsten verwijderd; kort daarna deed ze een suïcidepoging
- Daarna testosteron, voorgeschreven door een endocrinoloog die de vereniging haar aanraadde, en een wijziging van naam en registratie
- Op haar 28e werden haar eierstokken en baarmoeder verwijderd
- Na negen jaar leven als man: het besef dat de transitie niet het antwoord was op haar onbehagen
De rol van transaffirmatieve organisaties
Kessler vertelt dat ze bij de transvereniging in Lausanne een wereld vond waarin haar gevoelens normaal waren. Een vrouw die als man leefde liet haar daar haar borstkas zien en vertelde over de technieken om borsten te verwijderen. De psychiater, de endocrinoloog en de gynaecoloog bij wie ze terechtkwam, waren haar alle drie door de vereniging aangeraden. Achteraf zegt ze dat niemand haar heeft geholpen zichzelf te begrijpen en dat er niet is gekozen voor een therapie om haar gedachten te ontwarren. Transaffirmatieve teams lieten zich volgens haar leiden door overtuigingen in plaats van door kennis.
De rol van artsen
Kessler stelt haar artsen een vraag: is het de taak van psychiaters en artsen om haar ideeën en gevoelens te bevestigen? Ze beschrijft de gevolgen. Testosteron veranderde haar stem, haar lichaam en haar beharing. Ze kan geen kinderen meer krijgen, omdat haar eierstokken en baarmoeder zijn verwijderd. Ze heeft tien jaar testosteron gebruikt en moet nu levenslang een behandeling volgen. Vandaag zegt ze dat de verklaring voor haar onbehagen deels lag in een psychische aandoening en deels in het lijden dat samenhangt met homoseksueel of biseksueel zijn en met vrouw zijn in een samenleving die discrimineert. Haar conclusie, vertaald uit het Frans: "Ik ben niet trans, ik ben een vrouw."
Waarom Nederlandse ouders dit moeten weten
Kessler was volwassen toen ze begon. Ze zegt daarom dat de aandacht niet alleen naar kinderen en ouderlijk gezag moet gaan, maar ook naar de bescherming van volwassenen. Wat AMQG doet is wat in Nederland nog te weinig gebeurt: vrouwen als Kessler aan het woord laten, zonder hen weg te zetten als "uitzonderingen" of "ideologisch beinvloed".
Wat ouders kunnen doen
- Vraag bij elke verwijzing naar een gendercentrum een tweede mening
- Eis dat onderliggende problematiek (trauma, autisme, depressie) eerst wordt onderzocht
- Wijs op de onomkeerbaarheid van operaties zoals Kessler die beschrijft
- Verzamel verhalen van detransitioners en deel ze met je kind
- Sluit je aan bij oudernetwerken die kritisch zijn op de affirmatieve praktijk
Bron en verder lezen
Vertaald en bewerkt uit het werk van AMQG (Zwitserland)
← Alle artikelen