Home › Onderzoek › Dutch Protocol heroverwogen

Het Dutch Protocol heroverwogen — Cohen-Kettenis en kritiek

Het zogenaamde "Dutch Protocol" — ontwikkeld door prof. Peggy Cohen-Kettenis en team aan het VUmc in de jaren 1990 — is de wetenschappelijke basis voor wereldwijde puberteitsblokkers-behandeling. Wat veelal vergeten wordt: het Protocol berustte op een zeer kleine en zeer zorgvuldig geselecteerde groep. De huidige toepassing op tienermeisjes met late-onset dysforie is een buiten-categorische uitbreiding.

Wat we nu weten

• Het oorspronkelijke Dutch Protocol (de Vries & Cohen-Kettenis, 2011, 2014) volgde 70 kinderen met vroeg-ontstane, persistente dysforie zonder ernstige co-morbiditeit.
• Deze kinderen waren een sterk geselecteerde groep: 196 kinderen werden in eerste instantie aangemeld; slechts 70 voldeden aan de strikte criteria.
• Het VUmc-cohort werd nooit gerepliceerd in een onafhankelijk onderzoek.
• De huidige populatie aanmelders (vooral tienermeisjes met late-onset, co-morbiditeit, ROGD-patronen) past niet bij de oorspronkelijke selectie.
• Het Dutch Protocol-vervolgonderzoek (de Vries 2014) bevatte geen controlegroep — alle kritiek vanuit Biggs, Levine, Hruz richt zich hierop.
• Biggs (2023, Journal of Sex & Marital Therapy): het Dutch Protocol overschreed de eigen geformuleerde grenzen al binnen enkele jaren.

Wat dat betekent voor ouders

• "Het Dutch Protocol heeft zich bewezen" is een misleidende formule — het Protocol werd opgesteld voor een specifieke groep, en is daarbuiten nooit goed onderzocht.
• Uw kind valt vrijwel zeker buiten de oorspronkelijke selectie als het een tienermeisje is met late-onset dysforie en co-morbiditeit.
• De internationale herziening van het Protocol (Cass, SBU, Finland) hangt direct samen met dit selectie-probleem.

Praktische stappen

1. Vraag de behandelaar expliciet: "Voldoet mijn kind aan de oorspronkelijke Dutch Protocol-criteria?"
2. Vraag naar publicaties die het Protocol op vergelijkbare patiënten als uw kind hebben getest.
3. Vraag waarom Nederland — het land van oorsprong — geen herziening uitvoert, terwijl het buitenland dit wel doet.