Edward Jansen · Transspijt.nl · 7 maart 2026

Een handtekening met levenslange gevolgen

Uw dochter of zoon wordt op zijn vijftiende geacht in te stemmen met een traject dat eindigt in steriliteit. Op die leeftijd is een kinderwens geen ervaring, maar een abstracte hypothese. De consequenties worden pas tien jaar later begrepen.

Als ouder hoort u te weten wat behandelaars regelmatig wegpoetsen: de keten van remmers, cross-seks-hormonen en gonadectomie eindigt voor vrijwel iedereen in onvruchtbaarheid. Een minderjarig kind kan dat niet overzien. Dat is geen gebrek aan intelligentie — dat is leeftijd. Een kinderwens leef je, je voorspelt hem niet.

Vraag bij elk gesprek expliciet om wat er aan vruchtbaarheidsbehoud is gedaan, en wanneer. Laat het op papier zetten. Aanvaard geen geruststelling die niet onderbouwd is. Wees op uw hoede voor tijdsdruk: wie zegt dat 'nu' beslist moet worden, dient niet het belang van uw kind.

De Cass Review (2024) maakte expliciet wat in Nederland nog vaak verzwegen wordt: de zorgketen rond minderjarigen functioneert als lopende band, niet als reflectief consulttraject.